مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Nonstretch NMO by constant NMO correction (CNMO) برون‌راند نرمال بدون کشیدگی با تصحیح برون‌راند نرمال ثابت 1 1 19304 FA حسام شینی کیماسی عبدالرحیم جواهریان ابوالفضل مسلمی Journal Article 2017 10 31 The application of traditional NMO-correction techniques in the processing of seismic data may result in severe distortion. This distortion is observed as a decrease in frequency content (NMO stretch). This may be seen as the source of problems in the processing with stretch. In this paper, CNMO method is applied which doesn't have the `stretching effects' of conventional NMO correction. Unlike conventional NMO, the technique implies constant normal moveout (CNMO) for a finite time interval of a seismic trace. The benefits of the CNMO method in relation to the traditional NMO method include preservation of higher frequencies and reduction of spectral distortions at far offsets. The need for severe muting after the correction is reduced, allowing longer spreads for CMP stack. The CNMO technique has been tested on synthetic and real data. The method may improve the resolution of CMP stack. The only assumption for this stretch-free NMO correction is that all time samples of a reflected wavelet at a particular offset have the same normal moveout عمال روش‌های تصحیح برون‌راند نرمال مرسوم، ممکن است تغییر شکل زیادی را در نتایج پردازش داده‌های لرزه‌ای ایجاد کند. این تغییر شکل به صورت کاهش در محتوای بسامدی (کشیدگی NMO) مشاهده می‌شود. به نظر می‌رسد منبع مشکلات ایجاد شده در پردازش، کشیدگی در اثر NMO باشد. در این مقاله، روش تصحیح CNMO (برون‌راند نرمال ثابت)، که اثرهای کشیدگی تصحیح NMO مرسوم را ندارد،‌ مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش شباهتی به تصحیح NMO مرسوم ندارد و به برون‌راند نرمال ثابت یک فاصله زمانی محدود یک موجک لرزه‌ای اشاره می‌کند. برتری این روش نسبت به روش متداول NMO شامل بسامدهای بالاتر و کاهش تغییر شکل طیفی در دورافت‌های بزرگ است، حذف کشیدگی را بعد از تصحیح NMO کاهش می‌دهد و باعث گسترش طول برانبارش می‌شود. روش CNMO روی داده‌های مصنوعی و واقعی اعمال شده است. این روش، قدرت تفکیک برانبارش CMP را بهبود می‌بخشد. تنها فرض این روش بدون کشیدگی، این است که همه نمونه‌های زمانی یک موجک بازتابی در یک دورافت خاص، برون‌راند نرمال یکسان دارند.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19304_213f600f5cc5bbe4380693d3d656ec03.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Sensitivity analysis of the GRACE in single satellite mode تجزیه و تحلیل حساسیت داده‌های جاذبی برای ماهوارة گرانی‌سنجی GRACE-1 1 1 19305 FA علیرضا آزموده اردلان حسن هاشمی فراهانی Journal Article 2017 10 31 یکی از مطالعات ضروری در گرانی‌سنجی ماهواره‌ای، " تجزیه و تحلیل طیفی" یا "تجزیه و تحلیل حساسیت" مشاهدات ماهواره نسبت به طیف‌های متفاوت میدان پتانسیل جاذبة زمین است. در این مقاله یک روش آماری برای تجزیه و تحلیل حساسیت ماهواره‌های گرانی‌سنجی در ساختار HL-SST پیشنهاد و برای ماهوارة گرانی‌سنجی GRACE-1 برحسب مشاهدة از نوع پتانسیل جاذبه از طریق "فن انتگرال انرژی" با استفاده از 345 روز مشاهدات جاذبی این ماهواره در سال 2004 به‌کار برده شده است. با در نظر گرفتن بسط مشاهدات به هارمونیک‌های کروی نرمالیزه تا درجه و مرتبة ، 486743 معادلة مشاهدة خطی برای محاسبة 3721 ضریب هارمونیک کروی نرمالیزه تا درجه و مرتبة یاد شده در نظر گرفته شد و بر اساس آن ماتریس ضرایب این معادلات (A) و ماتریس وزن مشاهدات (P) تشکیل شد و به کمک آنها، ماتریس کوواریانس مجهولات با 483022 درجة آزادی برآورد شد. مدل ژئوپتانسیلی EGM96 به مثابه جامعة آماری و شاخصی برای اندازة ضرایب هارمونیک کروی نرمالیزه در نظر گرفته می‌شود، و برای تشخیص ضرایبی که ماهوارة گرانی‌سنجی به آنها حساس نیست، از طریق آزمون آماری میانگین، مورد استفاده قرار گرفته است. به‌کارگیری فن یاد شده برای تک ماهوارة گرانی‌سنجی GRACE-1، درجه و مرتبة را درحکم حداکثر درجه و مرتبة بسط هارمونیک‌های کروی قابل برآورد با این ماهواره مشخص کرد.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19305_565574986a87e71b0a0d4de9c56d706b.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Focal mechanism determination of Zarand Dahyiue earthquake by amplitude spectra and polarity محاسبه سازوکار زمین‌لرزه اسفند 1383داهوئیه زرند براساس طیف دامنه موج و قطبش 1 1 19306 FA محمدرضا حاتمی مهرداد پاکزاد نصراله کمالیان نوربخش میرزایی Journal Article 2017 10 31 Using amplitude spectra and polarity (ASPO) is a way for determining focal mechanisms of earthquakes. In the paper, the method has been used to determine the focal mechanism of Zarand Dahuiye earthquake dated 22 February 2005. The method uses frequency-wave number approach for calculating Green functions and inverts full waveforms (from P arrival time up to the end of surface waves). At first strike, dip and rake is determined by grid search for different depths, then the optimum solution is chosen according to the minimum of the error values. At the end, correct rake angle is determined by at least one polarity. The input seismograms are from broad band stations of the International Institute of Earthquake Engineering and Seismology (IIEES). The epicentral distances of stations used are from about 91 to 459 km and applied frequency band pass is 0.01-0.08 Hz. In this study the best fit is resulted at depths from 4 to 5 km and the optimum focal mechanism found is 226, 38 and 106, respectively for strike, dip and rake. The results are compared with independent focal mechanism determination for the earthquake.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19306_d22d6f3c4405dea2c5daf4b5225524fa.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Determination of improved velocity model for the north west Iran region, using simultaneous inversion of local earthquake travel times تعیین مدل پوسته بهینه برای شمال غرب ایران، با استفاده از برگردان همزمان زمان سیر امواج زلزله‌های محلی 1 1 19307 FA اسماعیل بایرام‌نژاد محمود میرزایی محمدرضا قیطانچی Journal Article 2017 10 31 Earthquakes travel times inversion for determination of velocity structure of crust is one of the most important objectives in seismology. In the simultaneous inversion method, the parameters of earthquakes and velocity model are determined initially and are improved during inversion steps. In this study, we have used more than 22000 calculated travel times for first arrivals of 6000 earthquakes, which occurred in north west Iran (bounded 36°N-40°N & 44°E-50°E) to estimate P wave velocities and thickness of the crust in this region. This information has been used to determine several initial models. First, we selected 181 events with magnitudes 4 or above that were well located. Then, the simultaneous inversion method was used to obtain the best initial and final improved model. The obtained model was tested again with the travel times of 2940 earthquakes with magnitudes greater than 2.5 in six independent sets. The results were in good agreement, specially for depths greater than 8 km. The results show two low velocity shallow layers with thicknesses of 3 km and 2 km and with a corresponding average velocity of 4.8 and 5.4 km.s-1 for P wave. Also, a sharp change of velocity was detected in depth 23 km, where the P wave velocity increased from 6.1 km.s-1 to 6.6 km.s-1. The depth of Moho was found to be 45 km while the P wave velocity in the upper mantle was evaluated at 8.0 km.s-1. تعیین ساختار سرعتی پوسته با استفاده از برگردان زمان سیر امواج زمین‌لرزه‌ها یکی از روش‌های مهم زلزله‌شناسی در چند دهه اخیر بوده است.در روش برگردان همزمان، پارامترهای اولیه زمین‌لرزه‌ها و مدل سرعتی پوسته تعیین شده و در طی مراحل وارون‌سازی، پارامترهای فوق به‌طور همزمان بهینه می‌شوند. در این بررسی، با استفاده از بیش از 22000 زمان سیر محاسبه شده برای فازهای اولیه رسیده از حدود 6000 زمین‌لرزه رخ داده در شمال غرب ایران (40-36 درجه شمالی و 50-44 درجه شرقی)، برآورد اولیه از سرعت امواج طولی و ضخامت پوسته در منطقه به‌دست آمد. با استفاده از این اطلاعات، چندین مدل پوسته اولیه تعیین شد. ابتدا 181 زمین‌لرزه با بزرگای بیش از 4 درجه که از دقت لازم برخوردار بودند انتخاب و با روش برگردان همزمان داده‌ها، بهترین مدل پوسته بهینه شده برای منطقه به‌دست آمد. مدل حاصل با استفاده از زمان سیر امواج 2940 زمین‌لرزه با بزرگای بیش از 5/2 درجه در 6 مجموعه مستقل از هم نیز آزمایش شد که تطابق بسیار خوبی به‌خصوص در عمق‌های بیش از 8 کیلومتر در آن مشاهده شد. نتایج حاصل علاوه بر دو‌لایه کم‌سرعت زیرسطحی با ضخامت‌های 3 و 2 کیلومتری با سرعت‌های متوسط 8/4 و4/5 کیلومتر بر ثانیه، یک ناپیوستگی سرعتی بارز در عمق 23 کیلومتری را نشان می‌دهد که سرعت امواج طولی از 1/6 کیلومتر بر ثانیه به 6/6 کیلومتر بر ثانیه افزایش می‌یابد. همچنین عمق موهو و سرعت امواج طولی در زیر پوسته به ترتیب 45 کیلومتر و0/8 کیلومتر بر ثانیه تعیین شد.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19307_15d0a35f4d15c7f707435a92ac8277e5.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Interpretation of aeromagnetic data in the Khorramabad region using improved integrated Analytic signal and Euler تفسیر داده‌های مغناطیس هوایی با استفاده از روش بهبود یافته تلفیقی سیگنال تحلیلی و اویلر در منطقه خرم‌آباد 1 1 19308 FA محسن اویسی‌مؤخر وحید قاسمی حسین شاه‌نظری اول Journal Article 2017 10 31 In this paper, an improved method (Improved AN-EUL) is presented. This method is based on the combination of the analytical signal and the Euler deconvolution method. Two important parameters such as location and approximate geometry of a magnetic source can be obtained using the conventional AN-EUL method. Altitude of ground and height in upward continuation has been considered for depth determination. Due to the intrinsic nature of the magnetic data, the analytic signal curve of an anomaly is not exactly above the anomaly. Therefore, the previous AN-EUL method cannot give a good estimation of depth and structural index of an anomaly. In this method, reduction to pole filter is applied on the data before the analytic signal filter application. Then, the problem of curve displacement of an anomaly is prevented. This method is applied on the airborne magnetic data of the Khorramabad area. در این مقاله یک روش بهبود یافته برای تفسیر داده‌های مغناطیسی ارائه می‌شود که بهImproved AN-EUL معروف است. اساس این روش بر تلفیق مشتقات سیگنال تحلیلی و اویلر استوار است. با استفاده از این روش می‌توان عمق و شکل هندسی بی‌هنجاری را به‌دست آورد .ارتفاع نقطه قرائت از زمین و هچنین ادامه فراسو برای برآورد عمق لحاظ شده است. با توجه به اینکه اجسام مغناطیسی دارای مغناطش‌اند، بعد از اعمال سیگنال تحلیلی، مقداری از این مغناطش در منحنی سیگنال تحلیلی اثر می‌گذارد و منحنی سیگنال تحلیلی دقیقاً روی بی‌هنجاری مورد نظر قرار نمی‌گیرد. بنابراین روش AN-EUL قبلی نمی‌تواند برآورد دقیقی از عمق و شاخص ساختاری به‌دست دهد. بنابراین با استفاده از روش Improved AN-EUL عمق و شاخص ساختاری دقیق را به‌دست می‌آوریم. در این روش عملیات برگردان به قطب روی داده‌های برداشت شده اعمال می‌شود و سپس صافی سیگنال تحلیلی روی داده‌های برداشت شده اعمال می‌کنیم. در نتیجه منحنی سیگنال تحلیلی تصحیح و پیک بی‌هنجاری، دقیقاً روی بی‌هنجاری مورد نظر قرار خواهد گرفت. سپس با استفاده از این روش، پارامترهای بی‌هنجاری را از روی داده‌های مغناطیس هوایی برداشت شده از منطقه خرم‌آباد به‌دست می‌آوریم.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19308_d6d2eb7385473eb6e0eb84cb8e5e4e6c.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 31 March 2006 Darbe Astaneh Silakhor earthquake, focal mechanism determination بررسی سازوکار کانونی زلزله‌ 11 فروردین 1385 درب آستانه سیلاخور 1 1 19309 FA مهرداد پاکزاد نوربخش میرزایی Journal Article 2017 10 31 One of the methods for the determination of focal mechanisms of earthquakes is the linear inversion of moment tensor in time domain. That method is used here for determining of the focal mechanisms the Darbe Astaneh Silakhor earthquake of 31 March 2006 and two of its foreshocks and six aftershocks with local magnitude more than 4. The data of six broadband stations of the International Institute of Earthquake Engineering (IIEES) in epicentral distances less than 375 km are used. The focal mechanism obtained for the main shock is strike slip right lateral. The location of the main shock and the aftershocks and focal mechanisms show the Doroud fault as the cause of the earthquake. The variations of focal mechanisms of six aftershocks primarily indicate the local change in faulting and secondly the location of the aftershock with mainly normal mechanism can suggest the activity of the Qaleh Hatam fault. In this paper the main focus is on the main shock. Its centroid is obtained and the effect of frequency range in focal mechanism is studied by the inversion in nine small frequency bands and the optimum focal mechanism is found. Rupture length is also calculated. The uncertainty analysis confirms the acquired solutions. یکی از روش‌های تعیین سازوکار کانونی زلزله، برگردان خطی تانسور گشتاور در حوزه زمان است که در اینجا برای تعیین سازوکار کانونی زمین‌لرزة ?? فروردین ???? درب آستانه سیلاخور و دو پیش‌لرزه و شش پس‌لرزة آن با بزرگی بیشتر از ? بر پایة مقیاس محلی، استفاده شده است. در این بررسی از داده‌های شش ایستگاه لرزه‌نگاری پهن باند پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی‌ زلزله (IIEES) در فاصلة رومرکزی کمتر از ??? کیلومتر استفاده شده است. سازوکار کانونی به‌دست آمده برای زمین‌لرزه اصلی،‌ امتداد لغز راستگرد است. موقعیت مکانی زمین‌لرزة اصلی و پس‌لرزه‌های آن و همچنین سازوکارهای به‌دست آمده نشان می‌دهد که گسل زمین‌لرزه‌ای دورود مسبب رویداد زمین‌لرزة درب ‌آستانه سیلاخور بوده است. تنوع سازوکارهای کانونی شش پس‌لرزه اولاً نشان‌دهندة تغییرات موضعی در نوع گسلش است، ثانیاً موقعیت مکانی پس‌لرزة با سازوکار غالب نرمال می‌تواند حاکی از فعالیت گسل قلعه حاتم باشد. در این پژوهش، زلزلة اصلی مورد بررسی بیشتری قرار گرفت و مرکز گرانی (centroid) آن در صفحة افقی گذرنده از خط قائم در زیر رومرکز محاسبه شد. با به انجام رساندن محاسبات در ? بازة بسامدی کوچک، اثر محدوده بسامدی بر سازوکار کانونی مورد بررسی قرار گرفت و سازوکار بهینه زمین‌لرزه تعیین شد و طول گسیختگی نیز محاسبه شد. تحلیل عدم قطعیت صورت گرفته، جواب‌های به‌دست آمده را تایید می‌کند.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19309_9e3f57d3a5861be0cfb18d09b8897702.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 An experimental study of turbulent mixing near a density interface بررسی تجربی اختلاط تلاطمی نزدیک یک مرز چگالی 1 1 19310 FA عباسعلی علی‏اکبری‏بیدختی فاطمه مالکی‌فرد مسعود خوش‌سیما Journal Article 2017 10 31 The entrainment of a stably stratified layer into a turbulent mixed layer in a confined region has been studied in the laboratory for different Richardson numbers, Ri. The results include direct observation of turbulent characteristics and density measurements using two high precision salinity meters. The measurements include turbulence intensity, scale of eddies near the interface and energy spectrum of turbulence. For the step density profile we found a Ri-1 dependence for entrainment speed which is in accordance with the result of others. This changes to Ri-1.3 when the bottom layer has a linear density profile. In this case the internal waves generated at the interface propagate into the stratified fluid that may influence the entrainment process. In these experiments we find that the modal structure of these waves appears to interact with the turbulence processes near the interface creating a non-uniform entrainment rate usually in steps. This may be related to the vertical wave number of the dominant wave which is dependent on the depth of the stratified layer as well as the horizontal cross section of the tank. These are effects that have been considered for the first time here. در این مقاله یک بررسی تجربی روی فرایند اختلاط نزدیک مرز چگالی (بین شور و شیرین) در آزمایشگاه صورت گرفته است. نتایج عمدتاً شامل مشاهده مستقیم سرعت پدیده درون‌آمیختگی و ساختار تلاطم است. همچنین با استفاده از دو شوری‌سنج الکتریکی دقیق با پاسخ مطلوب، پارامترهای تلاطم نزدیک مرز، ازجمله شدت تلاطم، مقیاس‌های پیچک‌های تلاطمی و طیف تلاطم اندازه‏گیری شده‏اند. نتایج نشان می‏دهد که با افزایش ، ساختارهای پیچکی تلاطم نزدیک مرز چگالی به شدت تغییر شکل می‏دهد و به ویژه در های زیاد، مقدار قابل ملاحظه‏ای از انرژی تلاطم، صرف ایجاد امواج درونی می‏شود. تغییرات درون‌آمیختگی به بستگی دارد که با نتایج دیگران همخوانی خوبی دارد. در حالتی که لایه پایین مرز دارای چینه‌بندی چگالی خطی است، این وابستگی به‌صورت است که احتمالاً به انتقال بخشی از انرژی تلاطم به صورت امواج درونی به پایین مرز، مربوط می‌شود. در این حالت آهنگ درون‌آمیختگی با زمان نیز، یکنواخت نیست که این خود یکی دیگر از نکاتی است که تا کنون به آن نپرداخته‌اند.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19310_d9f058667ebdbaea14d349de11f91fc0.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Total ozone variation and the effect of SO2 on the total ozone values measured by the Dobson instrument at the Institute of Geophysics of the University of Tehran بررسی تغییرات ازون کلی جو و نقش آلاینده SO2 گشت‌سپهری (تروپوسفری) در تغییرات ازون کلی اندازه‌گیری شده با دستگاه دابسون مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران 1 1 19311 FA زهرا شرعی‌پور مجید مزرعه فراهانی Journal Article 2017 10 31 It has been proved that pollutant gases have a remarkable effect on the amount of total ozone measurements by the Dobson instrument. Among these gases SO2 and NO2 are the most influential pollutants on the ozone and have attracted the attention of scientists. In this study we make a general survey of the total ozone in the 4 year period, 2002-2005 measured in the Institute of Geophysics of the University of Tehran by the Dobson instrument D109. A correlational study has also been made using SO2 pollutant values and unrefined total ozone data. The results show that the SO2 makes a fluctuation on the total ozone magnitude and this varies between 0.2% -1.4% in winter and 0.1% - 0.7% in summer. It has also been found that Maximum variability of ozone value happens in winter and early spring. The Maximum value in the spring is experiencing a moderate growth. The largest value of monthly averaged total ozone happened in 2005 and the least value is for 2003 in our data. A comparative study between the Dobson unit and satellite data reveals that the differences between these two groups of data have decreased in recent years. برخی آلاینده‌ها از طریق جذب تابش خورشیدی باعث ایجاد تغییراتی در ازون اندازه‌گیری شده با دستگاه ازون‌سنج دابسون می‌شوند که مهم‌ترین آنها SO2 و NO2هستند. به عبارت دیگر افزایش آلاینده‌ها باعث تغییر مقادیر داده‌های ازون اندازه‌گیری شده با دستگاه دابسون می‌شوند. در این تحقیق ابتدا بررسی کلی از تغییرات داده‌های ازون کلی اندازه‌گیری شده با دستگاه دابسون ایستگاه مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران طی دورة 4 ساله 2002 تا 2005 صورت می‌گیرد و سپس تأثیر آلاینده SO2 جو تحتانی بر مقادیر ازون اندازه‌گیری شده بررسی می‌شود و خطای حاصل از آلاینده SO2 بر ازون کلی محاسبه می‌شود و مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که بیشترین تغییرپذیری میان سالانه ازون کلی، مربوط به فصل‌های زمستان و بهار است. مقادیر بیشینه بهاری ازون طی دورة موردنظر افزایش جزئی یافته است. بیشترین مقادیر میانگین فصلی بهار و پاییز ازون مربوط به سال 2005 و کمترین آن مربوط به سال 2003 است. همچنین میانگین درصد اختلاف داده‌های ازون دستگاه دابسون و ماهواره طی سال‌های بررسی، تقریبا کاهش یافته است. نتایج تحقیق در مورد خطای آلاینده SO2 نشان می‌دهد که اغلب محدودة خطا در فصل زمستان بین %2/0 تا %4/1 و در فصل تابستان بین % 1/0 و %7/0 بوده است. همچنین مقدار خطا در فصل زمستان بیشتر از فصل تابستان است.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19311_0687e22de2b1e3871cec8652379afb21.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Investigation of Rossby and inertia gravity waves based on proper orthogonal decomposition (POD) in beta plain تحلیل امواج راسبی و گرانی- لختی در صفحه با استفاده از توابع تجزیه متعامد سره 1 1 19312 FA خسرو اشرفی وحید اصفهانیان Journal Article 2017 10 31 In the present work properties of Rossby and inertia gravity waves are investigated based on proper orthogonal decomposition (POD) functions. The POD functions are constructed using analytical, experimental or numerical data recorded as snapshots. The POD basis can be carried out to make a reduced order model by Galerkin projection of governing equations onto these functions. In this paper, the analytical solutions of Rossby and inertia gravity waves obtained from linearized shallow water equations (SWEs) are applied to form the POD basis. In order to analyse Rossby and gravity waves based on POD functions, the linearized SWEs are projected onto the POD basis and as a result the partial differential equations are converted to few ordinary differential equations. This reduced order model makes a framework to study the behaviour of Rossby and gravity waves. It was discovered that, in order to capture the dynamics of a Rossby wave 2 POD modes are needed, whereas to capture an inertia gravity wave, 4 POD modes are required. Furthermore, one can predict one Rossby wave accurately up to 120 h using a reduced order model formed by 100 recorded snapshots during 5 h or 24 h of beginning of integration time. However, to predict an inertia gravity wave accurately up to 96 h, 400 snapshots during 0.1 h are needed.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19312_3f8c489c5f845c1805e5d87cce0f1d8f.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 Determining the synoptic pattern of autumn heavy and extreme precipitations on the southern coast of the Caspian Sea تعیین الگوی همدیدی بارش‌های شدید و حدّی پاییزه در سواحل جنوبی دریای خزر 1 1 19313 FA عباس مفیدی آذر زرّین غلامرضا جانباز قبادی Journal Article 2017 10 31 In order to determine the synoptic pattern of heavy and extreme precipitations on the southern coast of the Caspian Sea, precipitation characteristics of the Caspian region were investigated by the use of eight synoptic stations data. Considering the percentage thresholds, the days with heavy and extreme precipitations were determined for a 10 year period (1994-2003). Since more than 75% of days with heavy precipitation were concentrated in autumn, the threshold of 10% of autumn precipitation values (52.8mm) were considered and 28 days with heavy precipitation were determined in the 10 year period. The 6-hour and daily mean NCEP/NCAR 2.5×2.5 reanalysis data of pressure, vertical velocity, specific humidity and zonal and meridional wind components at different levels and outgoing longwave radiation(OLR) from two days before of precipitation days were employed. The results revealed that all the heavy and extreme precipitations of the southern coast of the Caspian Sea can be classified into three main patterns including High pressure, Low pressure and Coupling. 16 days (57.1%) out of 28 days with heavy precipitation were the result of the existence of high pressure pattern and negative vorticity related to the influence of a high pressure tongue on the southern coast of the Caspian Sea. In contrast, there were only 6 days (21.4%) with low pressure pattern. 6 days with heavy (21.4%) precipitations belonged to the coupling pattern which included a high pressure center over the west-northwest of the Caspian Sea and a low pressure center over the east of it. The southern half of the Caspian Sea has mainly negative vorticity due to the influence of anticyclonic circulation in this pattern, However, the precipitation was the result of convergence of cyclonic and anticyclonic flows over the Caspian Sea. The results indicated that the main mechanism of precipitations was the local convection occurrence at the southern extremity of the Caspian Sea in both high pressure and coupling patterns, whereas, the existence of a Cyclone was the main mechanism of precipitation in Low pressure pattern. However, the maximum ascend (highest negative omega) in both High Pressure and Coupling patterns occurs in the lower troposphere, while in Low Pressure pattern it occurs in a thick layer in mid-troposphere. The existence of a high pressure center over the west of the Caspian Sea and a negative vorticity over the sea at lower levels, associated with the strong and prevailing north-south flows are the main factors causing heavy and extreme autumn precipitation in all synoptic patterns. ه منظور تعیین الگوی همدیدی بارش‌‌های شدید و حدّی در سواحل جنوبی دریای خزر، با استفاده از آمار 8 ایستگاه سینوپتیک، ویژگی‌های بارش منطقه خزری مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به آستانه‌های درصدی، روزهای دارای بارش شدید و حدّی برای همه فصول سال در یک دوره 10 ساله (2003-1994) استخراج شد. در ادامه با توجه به تمرکز بیش از 75 درصد از روزهای بارش شدید در فصل پاییز، آستانه %10 از مقدار بارش فصل پاییز(8/52 میلی‌متر) در نظر گرفته شد و در نهایت 28 روز بارش شدید در دوره 10 ساله تعیین شد. به‌منظور تعیین الگوی همدیدی بارش‌های شدید، داده‌های مربوط به فشار، نم ویژه، سرعت قائم (اُمگا)، مؤلفه باد مداری (U) و نصف‌النهاری (V) در ترازهای متفاوت، به‌صورت 6 ساعته و روزانه و تابش طول موج بلند خروجی (OLR) به‌صورت روزانه از NCEP/NCAR از دو روز قبل از بارش تهیه شد و مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که بارش‌های شدید و حدّی سواحل جنوبی دریای خزر در سه الگوی همدیدی اصلی شامل الگوی پرفشار، کم‌فشار و زوجی جا می‌گیرد. از 28 روز بارش شدید، 16 روز آن (%57.2) نتیجه استقرار الگوی پرفشار و تاوایی منفی ناشی از نفوذ زبانه پرفشار در سواحل جنوبی دریای خزر و در مقابل فقط 6 روز آن دارای الگوی کم‌فشار (%21.4) است. الگوی زوجی که شامل استقرار مرکز پرفشاری در غرب-شمال‌غرب دریای خزر و مرکز کم‌فشاری در جانب شرقی آن است، 6 روز بارش شدید (%21.4) را دربرمی‌گیرد. در این الگو، نیمه جنوبی دریای خزر عمدتاً تحت تأثیر گردش واچرخندی دارای تاوایی منفی است اما بارش حاصله ناشی از همگرایی جریان‌های چرخندی و واچرخندی روی دریای خزر است. در دو الگوی پرفشار و زوجی وقوع همرفت به‌صورت محلی در انتهای جنوبی دریای خزر سازوکار اصلی بارش‌ها بوده، در حالی‌که در الگوی کم‌فشار، استقرار سامانه کم‌فشار دینامیکی، سازوکار اصلی وقوع بارش است. در عین حال حداکثر صعود هوا (بیشترین میزان اُمگای منفی) در دو الگوی پرفشار و زوجی در ترازهای تحتانی وردسپهر و در زیر تراز 800 هکتوپاسکال و در الگوی کم‌فشار در لایه ضخیمی در ترازهای میانی به‌وقوع می‌پیوندد. یافته‌ها بیانگر آن‌است که استقرار مرکز پرفشاری بر غرب دریای خزر و وجود تاوایی منفی روی دریا در ترازهای تحتانی جو همراه با جریان‌های شدید و غالب شمالی- جنوبی، از عوامل اصلی ایجاد بارش‌های شدید و حدّی پاییزه در همه الگوهای همدیدی بارش‌زای خزری محسوب می‌شود.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19313_7d3a5ea74b658c7ff81780959ca017c9.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 2-D Euler de-convolution through DST of gravity data روش اویلر دوبعدی با استفاده از DST داده‌های گرانی 1 1 19314 FA وحید ابراهیم‌زاده اردستانی Journal Article 2017 10 31 The Different Similarity Transformation (DST) technique (Stavrev, 1997) utilizes a powerful and fully automatic tool for depth estimation of a point source through Euler de-convolution. Stavrev (1997) showed the results for the magnetic data of simple 2-D sources and aeromagnetic data along profiles. We apply the technique for the gravity data of 2-D rectangular models and real gravity data which has not been considered by Stavrev (1997). روش تبدیلات متشابه (DST) ابزازی کاملاً دقیق و خودکار برای تعیین عمق و مختصات آنومالی‌های گرانی از روش اویلر در اختیار ما قرار می‌دهد. استاورو (1997) نتایج استفاده از این روش را در مورد آنومالی‌های مغناطیسی دوبعدی و داده‌های نیمرخی مغناطیسی هوایی نشان داده است. ما این روش را برای داده‌های گرانی مربوط به مدل‌های مصنوعی و داد‌ه‌های واقعی به کار می‌بریم.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19314_1dbe7eda1a2758ba583f386fbfa90694.pdf

مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران فیزیک زمین و فضا 2538-371X 33 3 2007 10 23 3-Dimensional upper mantle velocity structure for Iranian Plateau revealed by Pn and Sn tomography ساختار سه‌بعدی سرعت برای گوشته فوقانی فلات ایران با استفاده از روش Pn و Sn توموگرافی 1 1 19315 FA شادی طباطبایی میر اریک برگمن محمدرضا قیطانچی Journal Article 2017 10 31 Studying crustal and upper mantel structures has been limited in the Iranian Plateau and there has been little work done in this field. In this paper we have a primary motive to map Pn and Sn velocities beneath most of the Iranian Plateau in order to test 3-D mantle models and to develop and test a method to produce Pn and Sn travel time correction surfaces that are the 3-D analogue of travel time curves for a 1-D model. To the new data set that we have relocated using HDC method which we have published in another paper; we apply the tomographic method of Barmin et al., augmented to include station and event corrections and an epicentral distance correction. The Pn and Sn maps are estimated on a 2o x 2o grid thoughout the Iranian Plateau. We define the phases Pn and Sn as arriving between epicentral distances of 3o and 15o. After selection, the resulting data set consists of 42,368 Pn and 10,897 Sn travel times distributed in-homogeneously across the Iranian Plateau. We used CRUST 5.1 as the starting Model. The Pn and Sn maps compare favorably with recent 3-D models of P and S in the uppermost mantle. The RMS misfit to the entire Iranian data set from the Pn and Sn model increases nearly linearly with distance and averages about 1.5 s for Pn and 3.1 s for Sn. Comparing with the starting model we have a better detail map of the region. Getting the vertical velocity derivative right may be more important in predicting regional travel times than mapping lateral variations. Recent models are providing new information about the vertical velocity gradient in the uppermost mantle which controls the depth of penetration. Further research remains to determine if these results improve regional location capabilities. تحقیق در ساختارهای پوسته و گوشته فوقانی در فلات ایران بسیار محدود بوده و در این زمینه کار اندکی صورت گرفته است. در این مقاله یک هدف اصلی مد نظر قرار دارد و آن به تصویر کشیدن سرعت‌های Pn و Sn در زیر فلات ایران، به منظور آزمایش کردن مدل‌های سه‌بعدی گوشته و به‌دست آوردن روشی جدید و آزمودن آن برای به‌دست آوردن تصحیح زمان‌های سیر Pn و Sn که متشابه سه‌بعدی منحنی‌های زمان سیر مدل‌های یک‌بعدی‌اند. روش توموگرافی بارمین و همکارانش را روی بانک داده‌ها که با روش HDC مجدداً تعیین مکان و در مقاله‌ای جداگانه ارائه شده‌اند به‌کار بردیم؛ با این تفاوت که تصحیحات ایستگاه و زلزله و همچنین تصحیح فاصله رومرکز را نیز به آن اضافه کردیم. نقشه‌های Pn و Sn روی پنجره‌های 2*2 درجه در سرتاسر فلات ایران برآورد شدند. فرض ما این بود که فازهای Pn و Sn آنهایی‌اند که بین فواصل رومرکز 3 و 15 درجه می‌رسند. بعد از انتخاب داده‌ها، بانک اطلاعات 42368 زمان سیر Pn و 10897 زمان سیر Sn را که به‌صورت ناهمگن در فلات ایران توزیع شده‌اند دربرگرفت. از مدل CRUST5.1 درحکم مدل اولیه استفاده شد. نتایج جدید Pn و Sn به خوبی با مدل‌های اخیر سه‌بعدی برای گوشته فوقانی همخوانی داشتند. RMS داده‌ها به‌صورت خطی با فاصله افزایش می‌یابد و در حدود 1.5 ثانیه برای Pn و 3.1 ثانیه برای Sn برای کل داده‌ها برآورد شده است. مدل جدید، در مقایسه با مدل اولیه مورد استفاده، جزئیات بیشتری دارد و برای بسیاری از مناطق، نتایج بهتری داده است. در پیش‌بینی منحنی‌های زمان سیر، داشتن مشتقات سرعت عمودی نسبت به تصویر کشیدن سرعت شعاعی اهمیت بیشتری دارد. مدل‌های اخیر اطلاعات جدیدی را در مورد گرادیان سرعت عمودی در گوشته فوقانی به‌دست می‌دهند که موجب کنترل عمق نفوذ می‌شود. تحقیقات بیشتری باید صورت گیرد تا از توانایی بهبود بخشیدن تعیین مکان محلی با استفاده از این نتایج اطمینان حاصل کنیم و این کار فقط مقدمه‌ای در این زمینه است.

https://jesphys.ut.ac.ir/article_19315_88fb838e2d462abf2ec902b590939cac.pdf